Gedicht oktober 2017 en Pé Hawinkels

Op 1 oktober 2017 stonden we wandelend in Nijmegen Oost stil bij het werk van dichter en vertaler Pé Hawinkels (1942 – 1977). Op de route lieten diverse kunstenaars zien en horen waar Hawinkels hen toe geïnspireerd heeft. Ik droeg mijn gedicht Iets brekends voor, geschreven na het lezen van de verleidinggedichten van Pé, op een locatie waar de biografen van smullen. Martje Brandsma danste mijn gedicht, heel intiem om mijn woorden in beweging te zien.

Illustratie: Handan Arik
Meer gedichten: www.52gedichten.nl

 

Iets brekends

Voorbij papieren kwam de avond los
van de dag, van de grond, van dingen.
Zijn vleugels tussen de stad en haar hemel
pianoklanken uit een bovenlicht.

Naar een hoger plan werd zijn lijf
vervoerd: haar ogen, dat kuiltje
een vrucht. Geen appel.

Geen boom, een muurtje van gemak
van keien die alles zagen.
Dan hoog, moedig, de voeten
buiten de basis, handen geklampt.

Die dag zonder vangnet
één moment, zonder gewicht
tussen zijn en haar grond.

Dit bericht is geplaatst in poëzie. Bookmark de permalink.