Gedragen door lucht

Was zij er ineens of zag je haar
neerdalen? Welke taal sprak zij?
Mocht je haar vleugels aanraken?

In mijn dromen vloog ik, elke nacht opnieuw. Ik had vleugels en vond deze manier van voortbewegen volstrekt normaal. Ik voelde me vrij, gedragen door de lucht en kon overal bij. Zoals ook inspiratie adem inblaast en (ver)vult.
Inmiddels sta ik juist in mijn dromen met beide benen op de grond. Misschien omdat ik overdag wat beter leerde vliegen en daar ook anderen in meeneem. Wat wind in de rug geven, helpen de vleugels hoog te houden en dan loslaten. Zou schrijven een vorm van vliegen zijn?

In mijn nieuwsbrief van juli 2020 de aankondiging van mijn zomerprogramma van vier schrijfdagen in augustus in het Schrijfhuis. Los te volgen of in combinatie, zodat je eigen schrijfweek ontstaat. Daarnaast informatie over mijn open activiteiten in het najaar en een portie poëzie.

Dit bericht is geplaatst in nieuwsbrieven. Bookmark de permalink.