Beeld bij dag 33: de leegte aan de binnenkant

Maria Antoinette (www.derooiegravin.nl) stuurde een foto bij regel 33. Haar toelichting:
‘Deze aardewerken pot met afgesleten decoratie aan de buitenkant ontroerde me vanwege de lege plek, de leegte aan de binnenkant en het ontbreken van enige geschiedschrijving. De pot heeft genoeg aan zichzelf. De schoonheid van zijn.’

aardewerken pot in verlaten klooster in voormalig Oost-Duitsland

aardewerken pot in verlaten klooster in voormalig Oost-Duitsland

Verhaal bij dag 19 en 20: Doornroosje

Hieronder een verhaal waar ik aan dacht bij het maken van de schrijfopdrachten voor dag 19 en dag 20. Ik heb het overgenomen van de website www.zinnigeverhalen.nl. Je kunt ook naar het verhaal luisteren.

De TAO van Doornroosje
Na vele jaren geslapen te hebben wordt Doornroosje wakker. Ze kijkt om zich heen, maar ziet ze niemand die haar zou willen redden. Ze valt weer in slaap. Jaren gaan voorbij en op een dag wordt ze weer wakker.
Ze kijkt naar links, naar rechts, naar achteren en naar boven, maar er is niemand. Geen prins, geen jonker en ook geen tuinman met een heggenschaar. Doornroosje gaat weer liggen en valt in slaap.
Uiteindelijk wordt ze voor de derde keer wakker. Ze opent haar ogen, maar ziet nog steeds niemand. Dan zegt ze tegen zichzelf: ‘Zo, nu is het wel genoeg geweest!’
Ze staat op en is vrij!
Bron: www.zinnigeverhalen.nl

Film bij dag 8: dansende derwisj

Van Maria Antoinette kreeg ik een betoverend filmpje. Lees hieronder haar toelichting en maak ook zelf deze kleurrijke reis.

Na het schrijven bij dag 8 en vooral ook het voelen bij dag 8, kwam bij mij een ervaring boven van een tijdje geleden. Ik werd wakker met een naam in mijn hoofd: ten Holt en met ver weg orgelmuziek. De naam kende ik toen niet. Orgelmuziek ken ik uit de kerk van vroeger. Ik ben gaan zoeken op internet op: Ten Holt en orgelmuziek en ik vond het filmpje hieronder. Dit stemde me heel dankbaar!
Ik zat in een periode in mijn leven dat van alles wat ik plande misging. Het luisteren naar de muziek en het kijken naar de derwishdans ervaarde ik als een kleurrijke reis door het leven waar alles goed is. Alle ervaringen die een mens doorloopt passen. Dat geeft een enorme rust. Zo ook de muziek!
Maria Antoinette (www.derooiegravin.nl)

Gedicht bij dag 8: aftelrympie

Aftelrympie

My plaas se naam is Kleinbegin:
met God se hulp sal ek oorwin.

My plaas se naam is L’Avenir:
ek swaai my sweep met krag en swier.

My plaas se naam is Vyandsvlei:
buurman se rook, bly ver van my.

My plaas se naam is Skoongesig:
en saans maak ek die hortjies dig.

My plaas se naam is Rusmysiel:
maar voor my draadhek rol ’n wiel.

My plaas se naam is Vredendal:
die bergstroom torring aan sy wal.

My plaas se naam is Luiperdkom:
alreeds begin die werkvolk brom.

My plaas se naam is Nooitgedag:
dit lyk my ek oorskat my krag.

My plaas se naam is Droëbult:
die oes word minder, meer die skuld.

My plaas se naam is Moedverloor:
op ’n diep kliplaag breek my boor.

My plaas se naam is Kansverbeur:
’n stal se bouval noem my Seur.

Allesverloren is my plaas:
Leë murasies noem my Baas.

Peter Blum (1925-1990)
Uit: Steenbok tot Poolsee. Verse. Nasionale Boekhandel Beperk, Kaapstad-Bloemfonteijn-Johannesburg, 1955.

Film bij dag 6: een dansend hart

Gisteravond [2013, MB] keek ik naar de documentaire ‘Een dansend hart’ over de stilte en wijsheid van Niek Zervaas. De eerste 18 jaar van zijn leven kon Niek zich niet verstaanbaar maken. Daarna deelde hij zijn wijsheid. Drie ‘regels’ van Niek:
• Niets is wat het lijkt
• Kijk met de ogen van je hart
• Pal in de wind
Op 23-jarige leeftijd overleed Niek. Niek en regel 6 leven voor mij hand in hand verder.

Interview met de ouders van Niek bij DWDD.

De documentaire Een dansend hart.

Fijn dat een van de deelnemers me ook nog op de documentaire wees. Voor mij het zetje dit bericht hier te plaatsen. Monique, dankjewel!