Dag 35: alle tegenstellingen zijn in elk van ons

Hoe voelt het om de weg te zijn en een ontmoeting te arrangeren tussen geloof en ongeloof? Wat brengt schrijven over en vanuit tegenstellingen? Teksten en reacties kun je hieronder delen.

16 gedachten over “Dag 35: alle tegenstellingen zijn in elk van ons

  1. Ontmoeting tussen geloof en ongeloof :

    Vorige week was ik bij mijn buurvrouw op bezoek
    We hebben gekletst over de mensen bij ons in de buurt.
    Ik heb genoten van dit ‘ lekker roddelen ‘.

    De normen van de Weg zijn anders :

    Stop met verkeerd spreken over anderen
    Verspil geen energie aan negativiteit
    Het is zelf- vergiftiging .

  2. ” Ik ben de Weg.”

    Ik ben een rechte gladde weg
    als je je vastklampt aan wat je al hebt
    als je niet wil veranderen, niets wil opofferen
    als je een gemakkelijk leven wil leiden.
    Maar je zult geen innerlijke ontwikkelen doormaken.

    Ik ben een Weg vol hobbels, gaten en zijwegen
    als je bereid bent het Licht binnen te laten
    en daarbij jezelf grondig te observeren
    Je zult niet meer tevreden zijn met jezelf ; je wil veranderen
    Je zult een levensdoel ontdekken uit een dieper niveau

    Ik ben de Weg van Els :
    Els, blijf jezelf van verschillende kanten waarnemen
    Let op je lichaamshouding, mimiek en stem
    Blijf bewust kijken naar innerlijke twijfels ; verander dat
    Blijf luisteren naar wat de Weg zegt ; Je bent goed bezig

  3. GELOVEN door ONGELOVIGHEID

    Geloven in satan, zonde en de hel
    niet zelf leren denken
    maar gedwongen geloofsregels volgen
    Dan loop je een geloofstrauma op
    en ben je beter af met ongelovigheid .

    Gehersenspoeld door het geloof
    je slecht en bedorven voelen
    niet kunnen genieten uit angst
    Dan ben je je leven aan ‘t vergooien
    en ben je beter af met ongelovigheid .

    Ik ben een NIET – GELOVIGE – gelovige !!

  4. Woord met B : BEDOLVEN

    Bedolven onder aardse zaken
    Overspoeld door wereldse mogelijkheden
    Geleid door persoonlijke verlangens
    Wil ik weer vrij worden !!!

  5. Regel: erken je vat vol tegenstrijdigheden en leef ernaar.

    Een gelovige man ontmoette op zijn weg een ongelovige vrouw. De man voelde zich veilig bij God. De vrouw vond dat te benauwd en zocht de vrijheid, met alle risico’s van dien. Ze was zo vrij dat ze een stukje optrok met de man, die schuchter instemde. Hij vertelde over zijn wortels die hem zo dierbaar waren. De vrouw had niet veel met haar wortels, aangetast door angst en bekrompenheid. Naarmate ze met elkaar optrokken bloeide er genegenheid tussen die twee. Liefde maakte een pad voor hen samen. Ze ontdekten samen de weg van mystiek, waar geloof en ongeloof niet ter zake doen.

  6. Alle tegenstellingen zijn volmaakt.

    In de stilte van de natuur
    En in de drukte van de stad
    Vind ik de rust
    En het felle zonnelicht
    Als een slak zo traag
    Fladder ik als een vlinder
    Als de maan zo stil
    Werk ik met mijn handen
    Loop ik met mijn voeten
    En haast ik mij
    Door het lawaai van doen
    En mijn Pad van Zijn

  7. Ik ben de weg en zij loopt over me. Hoewel ik mijzelf zeer duidelijk toe schijn, lijk ik voor haar onzichtbaar te zijn. Ze loopt vaak met onzekere tred. Zoekend, aftastend, voelend met haar voet of ik er nog wel ben. Ze is waarschijnlijk blind. En er moet ook iets met haar aandacht zijn. Want soms struikelt ze over niets en andere keren ontwijkt ze behendig alle oneffenheden.

    Ik ben haar weg en ik verwonder me over haar manier van lopen. Soms rent ze alsof ze op de hielen gezeten wordt en dan gaat ze weer hele einden achterwaarts. Of zijwaarts. Alsof elk uitzicht beter is dan haar eigen vooruitzicht. Alsof ze liever andermans weg wil gaan. Dat stopt zodra ik zwaarder word. Dan vindt zij een soort kracht en weet ze dat ze alleen haar eigen last kan dragen.

    Op haar eigen manier gaat zij haar onzichtbare weg. Struikelend, met vallen en opstaan. Dansend en huppelend. Dan weer met ferme tred of rennend, voorwaarts of achteruit. Soms kijkt ze om en ziet ze hoe ik achter haar aan kom. Dan weet ze dat ik haar weg ben en dat ik de enige weg ben die ze kan en wil gaan. Ik ben haar weg, haar waarheid en haar leven.

  8. Ik ben de weg van Plume, geen doorsnee weg. Ik ben een route vol verrassingen en onverwachte wendingen. Ik zorg ervoor dat je wakker blijft en telkens opnieuw uitgedaagd wordt om je perspectief los te laten. Ik wil het liefst dat je met wijd open ogen en hart mij bewandelt zonder vooropgezette plannen. Overgave is mijn motto en ontroering jouw deel als je mij begaat. Al wandelend leren wij elkaar kennen.

    Regel 35
    Ongeloof en geloof, schijnbare tegenstellingen
    of
    Één stap voorwaarts, een volmaakt geleidelijk proces!

  9. Ik ben een rechte gladde weg, er wordt hard over mij gelopen en afgestevend op een doel. Als het doel gehaald is blijkt het niet het echte doel te zijn.
    Ik ben een weg vol hobbels, gaten en zijwegen waarop zoekend, vallend en opstaand gelopen wordt, soms heen en terug, soms wordt er afgeslagen naar een zijweg, met de vraag of het doel wordt bereikt
    Ik ben de weg
    Als je geen doel hebt kun je niet verdwalen
    Er is geen weg naar Liefde
    Liefde is de weg
    Ik ben Liefde

    Ik ben ze alle drie
    En neem mijn innerlijk kind op mijn knie

    Gladde weg, gladde weg
    Hobbel weg, hobbel weg
    Gat in de weg (lees valkuil)

  10. Afstand, koud en uit de hoogte:
    Ik zie het eerst maar even aan.
    Warm, aandachtig, toegenegen:
    Contact dat heeft mij goed gedaan.
    Kruip maar meer eens uit je schulp,
    Maak contact en vraag om hulp.
    Met wat afstand is niks mis,
    Als het maar niet alles is.

    Vastenversie: Geloof: een geleidelijk proces, niet zonder ongeloof.

  11. Tegenstellingen

    Steeds meer heb ik leren kijken
    Naar de tegenstelling’n in mij
    Hoef ze niet meer te onderdrukken
    Beide kanten mogen vrij

    Eerst zagen ze elkaar niet zitten
    Overtuigd van eigen gelijk
    Maar door met nieuwe blik te kijken
    Nam achterdocht al ras de wijk

    Schouw ik nu bij me zelf naar binnen
    Zie ik een spel dat boeiend is
    Een afwisseling van licht en schaduw
    En daarmee is vast niets mis

    Niet alleen meer samen knokken
    Maar ook luisteren naar elkaar
    En zo worden vóór- en tegen
    Toch uiteindelijk nog een paar

  12. Kruip in de huid van de weg

    Ik ben een rechte, gladde weg.
    Ik kijk niet op of om.
    Ik loop rechtop en voel me fier
    De wind om de oren
    Frisse lucht en adem regelmatig
    Mijn snelle pas
    bereikt mijn doel.

    Ik ben een weg vol hobbels, gaten en zijwegen
    Ik kijk niet om mij heen, maar naar benee
    Ik wil niet vallen.
    Hoe lang is de weg die ik nog moet gaan?
    Vermoeidheid speelt mij parten
    Alweer een zijweg
    De weg naar mijn doel is onbekend.

    Ik ben de weg van Greta
    Ik kijk om mij heen en voel mij vrij
    Ik ben gelukkig want ik heb alles losgelaten.
    De wind om de oren
    Vogels die fluiten.
    Het doel is niet belangrijk
    Deze komt wel, of niet.

    Vastenversie vandaag: Gelovig door ongelovigheid

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *