Ondergrond

Een heuvel op fietsen is niet moeilijk, op asfalt. Gewoon een klein verzet en blijven trappen. Op weg naar Berlijn was het de ondergrond die het verschil maakte. Op gravel- en grindpaden ging ik in het tempo van een wandelaar, op een rul bospad stapte ik af. De ondergrond bepaalt het tempo en de manier van gaan. Ondergrond, ondergrond, ondergrond… elke dag in nieuwe variaties. Om te fotograferen en te kantelen tot de achtergrond die zo bepalend is voor de manier waarop wij ons door het leven bewegen. De achtergrond die onzichtbaar en vaak onbewust zorgt voor een muur bij het omgaan met elkaar. Wat helpt is stil staan en afstappen, twee voeten op de ondergrond, bewust(er) van de achtergrond van een mens of een verhaal.

Dit bericht is geplaatst in fietsen naar berlijn. Bookmark de permalink.